Kaap Muroto

Kaap Muroto

Kaap Muroto

Tijdens mooi weer is de weg langs de Grote Oceaan prachtig. Ontspannend zelfs. Weg van de drukte en het beton van de stad. Onheilspellend is het ook wel een beetje. Iedere kilometer staan er waarschuwingsborden die aangeven dat we in een gebied zijn dat bij een tsunami kan overstromen. Her en der staan vluchttorens langs de weg die als het goed is veilig zouden moeten zijn, mocht die tsunami komen.

Vanuit Kochi rijden we oostwaarts. Uit de rechter ramen zien we steeds die prachtige Grote Oceaan. We rijden langs een klein museum dat met trots uitwijdt over de walvisvangst. Vroeger en nu. Nu nog steeds? We hadden er niet bij stil gestaan dat Japan ook nu nog jaagt op walvissen. Met een dubbel gevoel rijden we verder.

De weg buigt af richting het zuiden. Het kan niet missen, Kaap Muroto komt dichterbij. Tijdens het tyfoon seizoen in september en oktober komen op dit punt veel stormen aan land. Niet zo gek dat er niet zo heel veel huizen staan hier langs de weg. Hoe verder we rijden, hoe verder weg we ons voelen van de bewoonde wereld. Dat zo’n gevoel mogelijk is in Japan!

De zee is kalm en de lucht blauw. Als er hier een tyfoon aan land komt zal het er niet zo vredig bij liggen. Maar vandaag is het uitzicht vanaf de punt van Kaap Muroto adembenemend. Uitkijkend over de Grote Ocean bedenk ik dat er in die richting tot aan Papoea-Nieuw-Guinea geen land is. Duizenden kilometers open zee. Wat een prachtig uitzicht!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *